Dla nas, dziennikarskiej braci, Profesor był arcymistrzem sztuki pisania, autorytetem od Schulza i Czechowicza, odkrywcą „magicznych miejsc” na mapie Lublina. To właśnie Profesor wydobył z niepamięci ulicę Szeroką i rozsławił jej najznakomitszego mieszkańca – Jasnowidzącego cadyka, który chciał zbawić świat. To Profesor wyszukał w archiwach dokładny adres, pod którym przyszedł na świat Józef Czechowicz i tym wzruszającym odkryciem zmobilizował lubelskie media do corocznego świętowania urodzin poety.
Kochaliśmy Profesora, kochaliśmy Jego genialne książki i olśniewające eseje. Do samego końca czekaliśmy na dzień Jego powrotu z choroby do świata naszych wspólnych działań i fascynacji. Nie jest prawdą, że nie ma ludzi niezastąpionych. Tylko jeden Profesor w tym mieście był i wybitnym uczonym i znakomitym pisarzem, który posiadał rzadki dar świetnego stylu. To, że nie będą dokończone książki, nad którymi pracował przez ostatnie lata, o wierszach Czechowicza i tajemnicach schulzowskiej prozy, jest niepowetowaną stratą dla polskiej nauki i kultury. A dla Lublina — wieczną żałobą.
Profesor Władysław Panas od 1999 r. był kierownikiem Zakładu Teorii Literatury KUL. Opublikował książki m.in.: „Księga blasku. Traktat o kabale w prozie Brunona Schulza”, „Bruno od Mesjasza” i w 2004 r. „Oko cadyka”.

TD